ابن عباس : « بل أقوم معكم » . قال : وهو يومئذٍ صحيح قبل أن يعمى . قال : فابتدءوا فتحدّثوا فلا ندري ما قالوا . قال : فجاء ينفض ثوبه ويقول : أفّ وتفّ ، وقعوا في رجل له عشرٌ وقعوا في رجلٍ . . . قال : وأخذ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ثوبه فوضعه على عليّ وفاطمة وحسن وحسين فقال : « إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » » ؛ « 1 » عبداللَّه از پدرش و او از يحيى بن حماد ، از ابوعوانه ، از ابوبلج از عمرو بن ميمون نقل كرد و گفت : من در محضر ابن عباس نشسته بودم كه نُه نفر نزد او آمدند و گفتند : اى ابن عباس ، برخيز تا با ما همراه شوى يا اين‌كه اطرافيانت را مرخص كن . ابن عباس گفت : « همراه شما مىآيم » . اين جريان مربوط به روزهايى بود كه ابن عباس هنوز بينايى خود را از دست نداده و سالم بود . آن‌ها كلام را آغاز كرده ، با ابن عباس صحبت مىكردند ، اما ما نمىدانستيم چه مىگويند . پس از مدتى ابن عباس آمد . در حالى كه پيراهنش را تكان مىداد و مىگفت : « اف بر تو ! آن‌ها از مردى بد مىگفتند كه دَه منقبت دارد ! . . . از مردى بد مىگفتند كه پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم پوشش خود را گرفت و بر سر على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام قرار داد و فرمود : خدا اراده كرده كه پليدى را فقط از شما اهل بيت دور سازد و شما را كاملًا پاك و پاكيزه گرداند » .

--> ( 1 ) . مسند أحمد : 1 / 330 - 331 . اين حديث در بسيارى از مصادر معتبر اهل سنّت آمده و سند آن نيز نزد آنان معتبر است . ر . ك : تاريخ مدينة دمشق : 42 / 101 - 102 ؛ البداية والنهاية : 7 / 373 - 374 ؛ المناقب ( خوارزمي ) : 125 - 127 / ح 140 . حاكم نيشابورى به اسناد خود در مستدرك ، جلد 3 ، صفحه 132 - 133 ، از عبداللَّه بن أحمد اين حديث را نقل كرده و در آخر حديث مىنويسد : « هذا حديث صحيح الإسناد و لم يخرجاه بهذه السياقة » .